Bufor pozwala łączyć ze sobą różne źródła ciepła, na przykład pompy ciepła i kotła na paliwo stałe, kocioł gazowy/olejowy i na paliwo stałe. Zbiornik buforowy może również łączyć otwartą instalację grzewczą z zamkniętą.
Kotły na paliwo stałe, jak również kominki z płaszczem wodnym, „lubią” wysoką temperaturę wody grzewczej i osiągają najwyższą sprawność, gdy pracują z mocą zbliżoną do maksymalnej. A, im wyższa sprawność kotła, tym mniejsze zużycie paliwa = oszczędniejsze ogrzewanie.
W zależności od temperatury zewnętrznej dom potrzebuje więcej bądź mniej ciepła do jego ogrzania. Tym samym, trudno jest zawsze zapewnić optymalne warunki dla pracy kotła. Rozwiązaniem może być zbiornik buforowy, w którym możemy gromadzić ciepło (magazynować) i wykorzystywać w późniejszym czasie. W ten sposób:
„widzi” również, kiedy brakuje ciepła i automatycznie zaczyna normalnie pracować – samodzielnie ogrzewając dom.
W instalacji z pompą ciepła:
nie zawsze potrzebny będzie zbiornik buforowy wody grzewczej,
niekiedy będzie zalecany,
a czasami bezwzględnie wymagany.
Zbiornik buforowy z pompą ciepła między innymi:
Zbiornik buforowy ma wiele zalet. Jego wadą są dodatkowe nakłady na inwestycję. O tym czy powinniśmy go zastosować, lub czy warto to zrobić, powinien zdecydować projektant.
Rys. Przykładowe rozwiązanie instalacji pompy ciepła ze zbiornikiem buforowym.
Jeśli kolektory mają również wspomagać ogrzewanie domu, potrzebny będzie akumulator ciepła w postaci zbiornika buforowego. Dzięki niemu całe ciepło możemy zgromadzi w zbiorniku, a instalacja ogrzewania domu pobierze tylko tyle, ile w danej chwili potrzebuje do jego ogrzewania.
Jeśli instalacja fotowoltaiczna (PV) produkuje w danej chwili więcej prądu niż potrzebuje dom, zamiast odprowadzać go do sieci energetycznej, może załączyć się pompa ciepła.
Zasilana prądem słonecznym pompa, przechowa wyprodukowane ciepło w buforze, z którego będzie można skorzystać do ogrzewania domu np. w nocy, do ogrzewania c.w.u., do ogrzewania powietrza nawiewanego do pomieszczeń przez rekuperator.